|
متاسفانه "هفته دفاع مقدس" با "هفته جنگ" اشتباه گرفته شده است. هفته جنگ برای رژیم بعث صدام افتخارآفرین بود. برای آنها این هفته احساس غرور به همراه داشت، چون هفته آغاز جنگ بود، ولی جالب است که ما این روزها را تحت عنوان هفته جنگ به همدیگر تبریک میگوییم! + نوشته شده توسط مسعود صف شكن در جمعه پنجم مهر 1387 و ساعت
13:5 |
> از همه عزیزان در این شبهای عزیز التماس دعا دارم
+ نوشته شده توسط مسعود صف شكن در شنبه سی ام شهریور 1387 و ساعت
23:44 |
احساس ميکردم حرفي براي گفتن دارد. حرفي تازه. کلامي نو. شايد غزلي از عشق. شايد يک رباعي از لبخند. يک دو بيتي از نگاه. شايد مستزادي از عرفان. قصيدهاي از بهار. قطعهاي از جواني. شايد مثنويي از بودن و خدايي بودن! احساس ميکردم حرفي براي گفتن دارد. از زمزمههايش فهميده بودم. از بيقرارياش. از دلتنگياش. از تنهايياش. احساس ميکردم حرفي براي گفتن دارد. حرفي که من تشنة شنيدن آن هستم. دنبالش راه افتادم. قدم به قدم! کوچه به کوچه! سايه به سايه! احساس ميکردم حرفي براي گفتن دارد. و گوشهايم خسته از تکرار ملالآور لحظههاي بي کسي. چشم به بي خوديهاي او دوخته و دل به حيرانياش بسته بود. احساس ميکردم حرفي براي گفتن دارد. و ميدانستم دست هايش پر از نشانههايي است که معماي رفتن را برايم فاش ميکند. در سکوت پرهياهوي جادهاي که چشم انتظار آب و آينه بود صدايش را شنيدم: شبي از روي دلداري اگر ديدار بنمايي چو خورشيد جهانآرا همه عالم بيارايي دلم لرزيد. او هم به دنبال کسي بود. آفتابي آمدني! تو اندر پنهان وجهان پر شورش از عشقست قيامت باشد آن ساعت که از پرده برون آيي او هم عاشق بود. و معشوقش پردگي پنهاني که قيامت به پا ميکند. نه صبر از تو بود ممکن اگر پنهان شوي يک دم نه طاقت ميکند ياري اگر ديدار بنمايي او هم بيتاب بود. و صبر و شکيبش لبريز. دست و پايش به ديدار بيقرار! گر از روي رضا يکدم نظر بر عالم اندازي دري از روضة رضوان به روي خلق بگشايي چشم انتظاري دامان او را گرفته بود. از دوزخ غريبي ميناليد. از تباهي به ستوه آمده، در جستجوي بهشت بود. تو با چندين نشانيها ز چشم خلق پنهاني ولي در عين پنهاني بر عارف هويدايي از کسي حرف ميزد که پيدا بود و نهان پنهاني بود و پيدايي. هم حاضر بود و هم غايب. و غيبتش جانکاه! مشو غايب ز من يکدم که آرام دل و جاني مرو از چشم من بيرون که نور چشم بينايي حضورش را ميخواست. بودنش را! نور او. بينايي و بصيرت و چشم بود. جهان آيينهاي آمد صفا و روشنيش از تو همه عالم سراسر تن تو تنها جان تنهايي جان بود. و تنها جان تنها! حرفهايش بوي آشنايي داشت، رنگ آسماني! به لطفم سوي خود ميکش که من ذره تو خورشيدي به خويشم آشنايي ده که من قطره تو دريايي او هم به خورشيد ميانديشيد. خورشيد پشت ابر. خورشيد روزهاي باراني! احساسم هرگز دروغ نميگويد. حرفي براي گفتن داشت. و من تشنة شنيدن اين حرفها بودم... + نوشته شده توسط مسعود صف شكن در جمعه هجدهم مرداد 1387 و ساعت
2:58 |
همه هست آرزویم...!
همه هست آرزویم که ببینم از تو رویى
+ نوشته شده توسط مسعود صف شكن در جمعه یازدهم مرداد 1387 و ساعت
9:8 |
سلام ای سرزمین وحی و الهام سلام ای شهر شاهنشاه اسلام سلام ای پایتــخت پادشاهــی سلام ای پایــه عرش الهـــی سلام ای كان المــاس فتــوت سلام ای كـاخ سلطان نبــوت سلام ای ســر در كاخ خدائــی حـــــریم بارگــــــاه كبریـــائی سلام ای مشرق مشكوه ایــمان سلام ای عرشه قنــــدیل رحـمان چه روحــی خفتــه در آنیت تـو ملائك محــو روحانیـــت تـــــو خبرداری كه با این شوق مدهوش چه جائـــی را گرفتستی در آغوش در اینجا خفتــه آن آرام جانـــها كـــــه دارد از ملائك پاسبانـــها چه روحــی قدسی اینجا آرمیــده چــــه روحانیتی در وی دمیـــده تو گوئی غرفه ها مهد فرشته است بهـــر در آیت غفران نوشته است در و پیكـر همه آیــات و الـــواح شبستانهـــا عبـــادتگـــاه ارواح چه شهری! جنت الماواست گوئــی چه نخلی! سدره و طوباست گوئی چـه خاكــی و چـه اقبـالی خدا داد كه چندیـن بوسه در پای نبـی داد نشــــان پـای پیغمبــر بخاكــش ثریا سرمه سای از خاك پاكـــش در اینجــا بـرق زد شمشیر اسـلام شـــرار خـرمـن اضغاث و احـلام نبــی اینجا شبــی را خفت مهمان سحر برخاست با شمشیر و فرمـان علــی اینجـا امیــرالمؤمنین شــد سپهسالار شاهنشــاه دیــن شــد بلـی سلطان دیــن بــارای سلمان به خندق كنــدن اینجا داده فرمان خدایـــا ما هم از آن آب و خاكیـم ز آب و خاك این سلمــان پاكیــم صفــای علم و ایــمان بخش ما را خداوندا به سلمــان بخـــش ما را
+ نوشته شده توسط مسعود صف شكن در یکشنبه سی ام تیر 1387 و ساعت
12:33 |
با علی گفتا یکی در رهگذار
تو اميدی و شهّی و سروری
کس ندیده است ای جهانی را پناه
اي امير تيز رایِ تيزهوش
گفت صاحب جامه را بين، جامه چيست ؟
ظاهر زيبا نميآيد به كار
مرد سيرت را بصورت كار نيست
كار ما در راه حق كوشيدن است
*•.¸¸.•**•.¸یا مولا علی ¸.•**•.¸¸.•* « تا درودی دیگر بدرود » + نوشته شده توسط مسعود صف شكن در چهارشنبه بیست و ششم تیر 1387 و ساعت
10:34 |
+ نوشته شده توسط مسعود صف شكن در یکشنبه نهم تیر 1387 و ساعت
1:45 |
ای که از کلک هنر نقش دل انگیز خدایی حیف باشد مه من کاینهمه از مهر جدایی گفته بودی جگرم خون نکنی باز کجایی «من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی عهد نابستن از آن بهه که ببندی و نپایی» مدعی طعنه زند در غم عشق تو زیادم وین نداند که من از بهر عشق تو زادم نغمهء بلبل شیراز نرفته است زیادم «دوستان عیب کنندم که چرا دل بتو دادم باید اول بتو گفتن که چنین خوب چرایی» تیر را قوت پرهیز نباشد ز نشانه مرغ مسکین چه کند گر نرود از پی دانه پای عشاق نتوان بست به افسون و فسانه « ای که گفتی مرو اندر پی خوبان زمانه ما کجائیم در این بهر تفکر تو کجایی» تا فکندم بسر کوی وفا رخت اقامت عمر، بی دوست ندامت شد و با دوست غرامت سر و جان و زر و جاهم همه گو، رو به سلامت «عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت همه سهل است تحمل نکنم بار جدایی» درد بیمار نپرسند به شهر تو طبیبان کس درین شهر ندارد سر تیمار غریبان نتوان گفت غم از بیم رقیبان به حبیبان «حلقه بر در نتوانم زدن از بیم رقیبان این توانم که بیایم سر کویت بگدایی» گِرد گلزارِ رخ تست غبار خط ریحان چون نگارین خطِ تذهیب بدیباچه قرآن ای لبت آیت رحمت دهنت نفطه ایمان «آن نه خال است و زنخدان و سر زلف پریشان که دل اهل نظر برد که سریست خدایی» هر شب هجر بر آنم که اگر وصل بجویم همه چون نی بفغان آیم و چون چنگ بمویم لیک مدهوش شوم چون سر زلف تو ببویم «گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی» چرخ امشب که بکام دل ما خواسته گشتن دامنِ وصل تو نتوان برقیبان تو هشتن نتوان از تو برای دل همسایه گذشتن «شمع را باید از این خانه برون بردن و کشتن تا که همسایه نداند که تو در خانهء مایی» سعدی این گفت و شد ازگفتهِ خود باز پشیمان که مریض تب عشق تو هدر گوید و هذیان بشب تیره نهفتن نتوان ماه درخشان «کشتن شمع چه حاجت بود از بیم رقیبان پرتو روی تو گوید که تو در خانهء مایی» نرگس مست تو مستوری مردم نگزیند دست گلچین نرسد تا گلی از شاخ تو چیند جلوه کن جلوه که خورشید بخلوت ننشیند «پرده بردار که بیگانه خود آن روی نه بیند تو بزرگی و در آئینهء کوچک ننمایی» نازم آن سر که چو گیسوی تو در پای تو ریزد نازم آن پای که از کوی وفای تو نخیزد شهریار آن نه که با لشکر عشق تو ستیزد «سعدی آن نیست که هرگز ز کمند تو گریزد که بدانست که در بند تو خوشتر ز رهایی» + نوشته شده توسط مسعود صف شكن در چهارشنبه بیست و دوم خرداد 1387 و ساعت
20:44 |
+ نوشته شده توسط مسعود صف شكن در جمعه هفدهم خرداد 1387 و ساعت
15:7 |
تو را به جای همه کسانی که نشناخته ام دوست می دارم
تو را به خاطر عطر نان گرم برای برفی که اب می شود دوست می دارم تو را برای دوست داشتن دوست می دارم تو را به جای همه کسانی که دوست نداشته ام دوست می دارم تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم برای اشکی که خشک شد و هیچ وقت نریخت لبخندی که مهو شد و هیچ گاه نشکفت دوست می دارم تو را به خاطر خاطره ها دوست می دارم برای پشت کردن به ارزوهای مهال به خاطر نابودی توهم و خیال دوست می دارم تو را برای دوست داشتن دوست می دارم تو را به خاطردود لاله های وحشی به خاطر گونه ی زرین افتاب گردان برای بفشیه بنفشه ها دوست می دارم تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم تو را به جای همه کسانی که ندیده ام دوست می دارم تو برای لبخند تلخ لحظه ها پرواز شیرین خا طره ها دوست می دارم تورا به اندازه ی همه ی کسانی که نخواهم دید دوست می دارم اندازه قطرات باران ، اندازه ی ستاره های اسمان دوست می دارم تو را به اندازه خودت ، اندازه ان قلب پاکت دوست می دارم تو را برای دوست داشتن دوست می دارم تو را به جای همه ی کسانی که نمی شناخته ام ...دوست می دارم تو را به جای همه ی روزگارانی که نمی زیسته ام ...دوست می دارم برای خاطر عطر نان گرم و برفی که آب می شود و برای نخستین گناه تو را به خاطر دوست داشتن...دوست می دارم تو را به جای تمام کسانی که دوست نمی دارم...دوست می دارم + نوشته شده توسط مسعود صف شكن در دوشنبه دوم اردیبهشت 1387 و ساعت
20:2 |
قطاری که از دور دستها می آمد گذشت و ما را ندید گذشت و دختران منتظر را با دسته های گل ندید ای قطاری که از دور دستها می آیی بگو دورها چگونه است آنجا برگها چگونه گل ها چگونه است برگهایشان سبز سبز گلهایشان تا زانوست صحبت مردمانش شبانه روز از شماست کوههایشان پشت کوههایتان و دریایشان ادامه دریای شماست برای آنها هم دور دستها سرزمین شماست
+ نوشته شده توسط مسعود صف شكن در پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387 و ساعت
9:1 |
میدونی یه وقتایی یه حرفایی هست .. که ما آدما هیچ جوری نمیتونیم اونارو بگیم! به هیچکس حتی اونایی که نزدیکتر از عشقن بهمون! شاید از گفتنش ترس داریم .. شایدم تردید .. نمیدونم شایدم فکر میکنیم یه جورایی گفتنشون درست نباشه!شایدم فکر میکنیم اگه بگیمشون به غرور و شخصیتمون بر میخوره .. اینجور حرفا هرچی که هستن مثل اسراره آدم میمونن و اگه نگیشون برای همیشه تو همون دلت باقی میمونن عمو مسعود + نوشته شده توسط مسعود صف شكن در یکشنبه یازدهم فروردین 1387 و ساعت
1:33 |
سال نو همه دوستان و عزیززانی که از برگ خاطرات صف شکن دیدن مینمایند تبریگ می گویم + نوشته شده توسط مسعود صف شكن در پنجشنبه یکم فروردین 1387 و ساعت
12:27 |
+ نوشته شده توسط مسعود صف شكن در چهارشنبه بیست و نهم اسفند 1386 و ساعت
13:5 |
یک شبی مجنون نمازش راشکست + نوشته شده توسط مسعود صف شكن در پنجشنبه نهم اسفند 1386 و ساعت
11:27 |
|
درباره وبلاگ
سلام
من مسعود صف شکن هستم حال هوای خاص نسبت به شما خواننده محترم وبالاگ دارم که حاکی از محب های صادقانه شما عزیزان است از این که مورد لطف شما قرار گرفتم احساس غرور میکنم دوستت دارم دوست گرامیم طراح قالب
< bgsound src=" http://www.aftab.ir/songs/album.php?albid=957" loop="-1" >
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
